| Ilość: | |
|---|---|
SKŁAD CHEMICZNY
C: 0,28-0,4
Si: 0,2-0,8
Mn: 0,6-1,0
P: ≤0,03
S: ≤0,03
Cr: 1,4-2,0
Pon: 0,3-0,55
WŁAŚCIWOŚCI MECHANICZNE
Twardość: 285-330HB (30-36HRC)
Wytrzymałość na rozciąganie: około 1250 MPa
Granica plastyczności: około 1140 MPa
Wydłużenie: około 14%
Skurcz przekroju: około 4,58%
Wartość napięcia udarowego: około 11,5J/cm²
WŁAŚCIWOŚCI FIZYCZNE
Gęstość: około 7861 kg/m3
Ciężar właściwy: 7,86
Moduł sprężystości: 30 x 106 psi (207 GPa)
Przewodność cieplna:
24 Btu/ft/godz./°F
41,5 W/m/°K
Skrawalność: 60-65% z 1% stali węglowej
Ciepło właściwe: Około 460 J/kg·°C
OBRÓBKA CIEPLNA
Austenityzowanie: Nagrzewanie stali do temperatury tworzącej strukturę austenityczną.
Hartowanie: Szybkie chłodzenie po austenityzacji w celu utworzenia twardej fazy martenzytycznej. Bezpośrednie hartowanie materiałów (w wodzie i ciekłym azocie) tworzy największą objętość fazy martenzytycznej, a jej ilość wzrasta wraz ze wzrostem szybkości chłodzenia.
Odpuszczanie: przeprowadzane w zakresie temperatur 482-593°C (900 do 1100°F) w celu osiągnięcia pożądanej twardości Rockwella C, która mieści się w zakresie od 37 do 28.
Wyżarzanie: W temperaturze 760-788°C (1400 do 1450°F), a następnie powolne chłodzenie w piecu z szybkością nieprzekraczającą 4°C (40°F).
KUCIE
Stale narzędziowe P20 są kute w temperaturze od 1093°C (2000°F) do 899°C (1650°F). W przypadku tych stali nie zaleca się kucia w temperaturze poniżej 871°C (1600°F), aby uniknąć ewentualnych pęknięć lub innych wad. Po kuciu stal powinna być powoli schładzana.
